D Fuse (Art Project)

Το D-Fuse αποτελεί καλλιτεχνικό project, μια συνεργασία καλλιτεχνών από τομείς τoυ video art, installation, design, new media art, experimental film & net.art, με αισθητική βασισμένη γύρω από έννοιες όπως urban landscapes, cityscapes, human. Έχει ως έδρα το Λονδίνο και για όσους ενδιαφέρονται, το site είναι: http://www.dfuse.com/ .

Ένα δείγμα δουλειάς -

Endless Cities_Redux from D-Fuse on Vimeo.

Vasilis Psarras Online Portfolio

To ιστολόγιο Vasilis Psarras Portfolio ανανεώθηκε -
Ενδιαφερόμενοι μπορούν να τσεκάρουν την παρακάτω διεύθυνση :

www.vasilispsarras.blogspot.com

Μαριάννα Στραπατσάκη - Ελευθεροτυπία Άρθρο

Το λευκό του θανάτου και η εθνική μας υπερηφάνεια

Η τριλογία της Μαριάννας Στραπατσάκη ''Γέννηση-Ζωή-Θάνατος'' , ολοκληρωμένη σε 20 χρόνια διαρκούς δουλειάς, παρουσιάζεται στο Κέντρο Τεχνών του «Apollonia - Ευρωπαϊκές Ανταλλαγές», στο Στρασβούργο, με το δικό του παρελθόν. «Τα Φαντάσματα της Μεσογείου» (1989), που είχαμε δει και στην Αθήνα, καθώς και το «Υπόγειες Διαδρομές-Λαύριο» (1997).

Σε εκείνα τα έργα η καλλιτέχνις, που δουλεύει με το video από τις αρχές της δεκαετίας 1970, ως μέσον παράλληλα με τη ζωγραφική και τις εγκαταστάσεις, ασχολήθηκε με το ζήτημα της ανανέωσης-μεταβολής του περιβάλλοντος της αρχαιότητας και του τοπίου της θάλασσας, με αφορμή τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα αρχικά, και το σκοτεινό Λαύριο στη συνέχεια.

Φιλμάροντας τους αρχαιολογικούς χώρους και στις δύο περιπτώσεις, αγγίζει στο μέτρο της ευαισθησίας της, τις ειδοποιούς διαφορές μιας ατμόσφαιρας που συνθέτουν η ύλη, το υγρό στοιχείο και ο αέρας.

Η συνέχεια, ολοκληρωμένη δυσβάστακτα ωραία και ισχυρή, είναι η τριλογία Γέννηση-Ζωή-Θάνατος. Ο θεατής παρακολουθεί την εικόνα μιας γυναίκας σε μια εγκατάσταση στην οποία έχει τη δυνατότητα να μπει μέσα (φανταστείτε ένα δωμάτιο) παρακολουθώντας το γυναικείο σώμα, τις αναπνοές και τις αντιδράσεις του μετωπικά, αλλά και τις αλλαγές και μεταλλάξεις της φύσης στους πλαϊνούς τοίχους.

Πρόκειται για προσωπικό δοκίμιο στο ζήτημα της ζωής και του θανάτου, με άριστα εικαστικά μέσα, στα οποία ο θεατής συμμετέχει με την όραση και την ακοή αλλά και την προσωπική του αντίδραση-συγκίνηση, αν επιθυμεί να βάλει αισθητήρες που γράφουν στον υπολογιστή και από εκεί στο έργο την απόρρητη σχέση του, με ό,τι παρακολουθεί στον κλειστό χώρο του οπτικοακουστικού περιβάλλοντος.

Η Μαριάννα Στραπατσάκη υποστηρίζει ότι ο θάνατος είναι ένα άλλο επίπεδο της ύπαρξης, η οποία αποτελείται από το Σώμα, την Ψυχή και τον Νου-Πνεύμα, τα οποία και αντιστοιχούν στη Γη, τη Σελήνη και τον Ηλιο, όπως μας δίδαξε ο Πλούταρχος, αλλά το πιο κοντινό μας διαλεκτικό σύστημα του Χέγκελ όπου Ζωή = Θέση, Θάνατος = Αντίθεση, Αιωνιότητα = Σύνθεση. Οι παλμοί των τριών ενοτήτων, που αποτελούν τον ρυθμό της ζωής, εκφράζονται ευαίσθητα στο έργο με το παλλόμενο σώμα-αναπνοή της ηθοποιού Katharina Thalbach, τη μουσική του Ανδρέα Μνιέστρη και τα ειδικά εφέ και το μοντάζ της Τάνια Τσιρίδου.

Η γέννηση λοιπόν, η πλέον δύσκολη στιγμή, γράφεται με την κίνηση του νερού, το άνοιγμα του σώματος (είσοδος ζωής) και τους ήχους της μουσικής, ενώ η δύναμη της ζωής με το πράσινο της φύσης, το σύμβολο του αλόγου και τους ισχυρούς παλμούς του σώματος. Στον θάνατο έχουμε τη μεγαλειώδη εικόνα του λεύκου ρούχου, που οργανώνει σχεδόν αναγεννησιακές πτυχώσεις, και του σώματος σε επίπεδη θέση, που βρίσκεται ψηλά, μέσα σε ένα διαφανές γαλάζιο στοιχείο. Και στα τρία στάδια η ένταση είναι συγκεντρωμένη στο κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια. Σημαντική παράμετρος της επιτυχίας του έργου είναι η δυνατότητα της ηθοποιού να εκφραστεί και να «μιλήσει» για τα συμβάντα της ασυνείδητης και συνειδητής πορείας στον Κόσμο, δηλαδή την ένταση εκείνου που γεννά και του άλλου που γεννιέται, τη δυναμική της ύπαρξης και τον πόνο του τελικού περάσματος στον άλλο χώρο.

Το δυνατότερο και πλέον εξπρεσιονιστικό στοιχείο της ερμηνείας, εκτός από τα έξοχα χέρια που και πάλι αναφέρονται στη μνημειακή ζωγραφική και τα μεγάλα θέματα (θυμηθείτε τα χέρια της γριάς του Ρέμπραντ), είναι το στόμα, σημείο εισόδου και εξόδου της ψυχής (καταγωγή από το ρήμα «ψύχω», που σημαίνει «φυσώ»).

Μιλήσαμε προηγουμένως για προετοιμασία-διαδρομή έως την παρούσα τριλογία και μέσα από τις παλαιότερες βίντεο-εγκαταστάσεις «Τα Φαντάσματα της Μεσογείου» και «Υπόγειες Διαδρομές - Λαύριο». Η γνώση και η αμεσότητα της κίνησης των στοιχείων της φύσης φτάνει απόλυτα στην πραγματεία της ζωής και του θανάτου.

Πρόκειται για ένα σύνθετο πολυσήμαντο έργο που αντλεί από τα ελληνικά, τα ευρωπαϊκά αλλά και τα ανατολικά πρότυπα, το οποίο αναδεικνύει τη Ρωμιά Στραπατσάκη σε διεθνή καλλιτέχνιδα, ως προς τη λιτότητα, την αμεσότητα και τη δυνατότητα εκφοράς του μεγάλου ζητήματος της τέχνης και της ζωής, σε έργο εικαστικό.

Θα ήταν ευχής έργον να βρισκόταν χορηγός ώστε να δούμε αυτή τη δουλειά στην Αθήνα. Απίθανο, ναι, το ξέρω. Τα μουσεία μας ζητούν από τους καλλιτέχνες να προσέλθουν με τον χορηγό τους ή προστρέχουν στις πιο οικονομικές λύσεις. Και το υπουργείο Πολιτισμού επικεντρώνει το ενδιαφέρον του εκάστοτε ως βήμα για περαιτέρω πολιτική σταδιοδρομία. Μπορεί και να έχει δίκιο η καλλιτέχνις που, αποφασίζοντας ότι δεν έχει να περιμένει από κανέναν ομόγλωσσο, πήρε από την τράπεζα δάνειο και έκανε το έργο, που οποίο φιλοξενήθηκε από ένα ευρωπαϊκό κέντρο, του οποίου οι άνθρωποι το πίστεψαν και το βοήθησαν.

Πολλαπλά διδάγματα και για την τέχνη που διαθέτει μια αυθεντικότητα και για την αντιμετώπισή της, όταν αγγίζει περιοχές που δεν είναι life style.

(Κείμενο : Άννα Μαραγκού , Πηγή: Ελευθεροτυπία, 16/3/2009)

* Η Μαριάννα Στραπατσάκη διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στο ΑΕΙ τμήμα Τεχνών Ήχου & Εικόνας , στους τομείς Σχέδιο, Βίντεοτέχνη, Βίντεο-Εγκαταστάσεις. 

Elevator (promo trailer) - Vasilis Psarras

Elevator

'Διαδραστική Βίντεο-Εγκατάσταση μετατροπής Θυμού σε Εικαστικό Αποτέλεσμα'

Vasilis Psarras

Ιούνιος 2009

www.vasilispsarras.blogspot.com (To Ιστολογιο ArtFreak άλλαξε)

Το ιστολογιο ArtFreak (βλέπε δεξιά φίλους MΟΡΦΙΝΗ) άλλαξε και έγινε '' www.vasilispsarras.blogspot.com '' ,θα λειτουργεί σαν χώρος προβολής video art του προαναφερθεντα όπως επίσης και χώρος προώθησης του μουσικού project Ludmilla My Side. (www.myspace.com/ludmillamyside) . Thanx! Rock on! B.

Δημήτρης Παπαιωάννου - 2 - (Μέρος πρώτο)

Βιογραφία
Δημήτρη Παπαιωάννου


Mε την σύλληψη και σκηνοθεσία της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 («θρίαμβος» σύμφωνα με το περιοδικό Time και τους Times του Λονδίνου), ο Δημήτρης Παπαϊωάννου ανέτρεψε τα δεδομένα στα θεάματα μεγάλης κλίμακας, θέτοντας κατά γενική ομολογία τον πήχη ψηλά.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1964, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου έγινε αρχικά γνωστός στα 19 του χρόνια με τα comics και την ζωγραφική του. Φοιτητής ακόμη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, τάραξε τα νερά του σύγχρονου ελληνικού χορού εξερευνώντας τα όρια ανάμεσα στο θέατρο, τον χορό και τα εικαστικά ως χορογράφος και χορευτής, αλλά και σχεδιάζοντας σκηνικά, κοστούμια, φωτισμούς και μακιγιάζ.

Ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Εδάφους το 1986, συνέλαβε, σκηνοθέτησε και χορογράφησε όλες τις παραγωγές της. Η Ομάδα Εδάφους, με 17 έργα στα 16 χρόνια της παρουσίας της, άλλαξε δραστικά το τοπίο των παραστατικών τεχνών στην Ελλάδα. «Αποκάλυψη» αποκάλεσε την Ομάδα Εδάφους η Unità, «η επαν-ανακάλυψη της Ελλάδας» ήταν ο τίτλος της κριτικής του Figaro για την Μήδεια, ενώ η New York Times επαίνεσε το έργο για την «εντυπωσιακή ένταση» και το «εξαιρετικό πάθος» του. Η Μήδεια (1993) κέρδισε το βραβείο «Καλύτερης Χορογραφίας» στα Κρατικά Βραβεία Χορού, ενώ τα έργα Aνθρώπινη Δίψα (1999) και Για Πάντα (2001) απέσπασαν τα βραβεία «Καλύτερης Παραγωγής». Εκτός από την δουλειά του με την Ομάδα Εδάφους, ο Παπαϊωάννου έχει σκηνοθετήσει όπερες και μεγάλα μουσικά θεάματα.

Το τελευταίο του έργο 2 (2006) γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία, πουλώντας πάνω από 100.000 εισιτήρια. Tο 2005, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας απένειμε στον Δημήτρη Παπαϊωάννου τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής τιμώντας τον για εξαιρετικό καλλιτεχνικό επίτευγμα.

(www.dimitrispapaioannou.com)

Δεκατο Διεθνες Πανορομα Ανεξαρτητων Δημιουργων Φιλμ & Βιντεο

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πάτρας.

Έχοντας συμπληρώσει εννέα συνεχή χρόνια το Διεθνές Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Φιλμ και Βίντεο χάρη στην εθελοντική εργασία ανθρώπων του κινηματογράφου που κάνανε πράξη τη συνέχιση του ονείρου, «ενός ονείρου της ελευθερίας της τέχνης», είναι πλέον πραγματικότητα η 1Οη διοργάνωση του.

Η ταινία οφείλει να βρει το φυσιολογικό της δρόμο που είναι η προβολή. Σε μια εποχή που τα κινηματογραφικά μέσα είναι πιο πολλά, ο δημιουργός καλείται να εμφανίσει την ουσία των πραγμάτων με κύριο σκοπό τον προβληματισμό, την ψυχαγωγία και την εύρεση της ανθρώπινης διάστασης της εποχής μας.

Καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, φωτογράφοι, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες καλούνται να καταθέσουν τα δικά τους έργα. Νέα φαινόμενα, τάσεις, εμπειρίες που δοκιμάζονται. Ένα μεγάλο ανοιχτό εργαστήρι εικονοπλασίας... Η τέχνη, η βιομηχανία του θεάματος, η ψυχαγωγία είναι συνισταμένες που συγκλίνουν ή αποκλίνουν.

Το περσινό (9ο) Διεθνές Πανόραμα με προβολή 217 ταινιών από 56 χώρες απέδειξε πως λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος πολιτισμών και παρουσίασης νέων τάσεων στην 7η τέχνη.

Το 10ο Πανόραμα πραγματοποιείται με σκοπό να γίνουμε όλοι κοινωνοί της μυσταγωγικής διαδικασίας της δημιουργίας ενός κινηματογραφικού έργου. Ταυτόχρονα προτείνει μια εναλλακτική πρόταση για την επιστροφή στον θεσμό ενός φεστιβάλ που δεν καθοδηγείται. Γιορτάζει την ανανέωση του κινηματογραφικού τοπίου ώστε να δώσει τη χαρά να ονειρευτούμε ξανά μαζί στο Πανόραμα, στη σκοτεινή αίθουσα με πρωταγωνιστές όλους εσάς...

Αξιοσημείωτες και οι παράλληλες εκδηλώσεις που θα συνοδεύσουν το Πανόραμα, αφιερώματα σε άλλα φεστιβάλ, ρετροσπεκτίβες, workshops, παρουσίαση της δράσης Μ.Κ.Ο., ψηφιακές εκθέσεις φωτογραφίας, κ.λ.π.

Το «10ο Διεθνές Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Φιλμ και Βίντεο – Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πάτρας» είναι μια προσπάθεια σημαντική, ένα άνοιγμα της πόλης στην παγκόσμια κοινότητα της τέχνης -που το έχει ανάγκη η πόλη- το οποίο όμως χρειάζεται μεγαλύτερη στήριξη από θεσμούς και πρόσωπα.

Ενα τεράστιο ευχαριστώ

Την Τετάρτη 21 Μαιου , το τμήμα Τεχνών Ήχου & Εικόνας (*) του Ιονίου Πανεπιστημίου πραγματοποίησε το 2ο Φεστιβάλ στα 4+ χρόνια λειτουργίας του, με τίτλο ''Φανταστικοί κόσμοι-Εναλλακτικές αναγνώσεις της πραγματικότητας''.
Ο γράφων πραγματοποίησε την πρώτη του video-εγκατάσταση με τίτλο '' Rebirth '' (Αναγέννηση).
Ενα ευχαριστώ στα φιλαράκια του: Αngo (Αγγελος), Metalhead(Πάνος-Παυλάν), Πασχαλίδη, Ντίμου και Γιώργο !
Επίσης ένα τεράστιο ευχαριστώ ειδικά στους: Άγγελο και Πανο-Παυλάν για την πολυτιμη τεχνική βοηθειά τους και το τρέξιμο τις 3-4 τελευταίες μέρες!.. Χωρίς αυτους η εγκατάσταση δεν
θα μπορούσε να ανταπεξέλθει και τον πιεστικό χρονικό παράγοντα.
Πολύ κούραση και τρέξιμο αλλά χαλάλι !

Hail ρε ! :)
Πραγματικά thanx !
Πως?
Ναι αυτο!

Bill Fishy


(*) -> www.ionio.gr/depts/avarts/